Een leeg huis Marga Minco

Een leeg huis

Marga Minco

Mening

Ik vond dit een interessant en leuk boek, het was overzichtelijk verdeeld in 3 duidelijk aangegeven delen met ieder zo’n 2 jaar er tussen. Ik vind dat het boek een deel behandelde waar je als het over de tweede wereldoorlog hebt niet zo veel over hoort, namelijk het deel na de oorlog. Met als hoofdpersoon Sepha, een onderduiker behandelt het de relatie met Mark, haar vriend. Hoe de vreemde relatie die ze na de tweede wereldoorlog hebben opgebouwd verloopt, het behandeld onderwerpen als vreemdgaan, verdergaan met leven na vreselijke gebeurtenissen en proberen een relatie in stand te houden. Het boek is volledig in de ik-vorm geschreven wat het constant en makkelijk te lezen maakt. Als je het eenmaal op pakt leg je het niet terug voor je het uit hebt. In vergelijking tot het vorige boek dat ik heb gelezen, De Uitvreter, Titaantjes en Dichtertje, is het een stuk leuker, het is goed en makkelijk te lezen en het houd zich de hele tijd bezig met dezelfde personages.

Samenvatting

Dag 1: 28 juni 1945.
Na een maand in Friesland te hebben doorgebracht besluit Sepha op 28 juni 1945 naar Amsterdam terug  te gaan, naar haar vroegere onderduikkamer. Mark, een verzetsstrijder, was daar ook ondergedoken en Sepha kreeg een verhouding met hem. Sepha moet naar Amsterdam liften en ze ontmoet een automobilist die haar een foto van een volledig gezin laat zien. Die doet haar aan haar eigen familie terugdenken. Als ze voorbij Zwolle wakker wordt, blijkt ze een medepassagiere, Yona, te hebben.
Yona is ook een Joodse vrouw en is op weg naar Amsterdam. Yona heeft een hekel aan treinen omdat ze vroeger bijna eens uit de trein is gevallen. Sepha vertelt Yona dat ze in Amsterdam een vriend heeft met wie ze samenwoont. Yona zegt dat haar vriend Leo, die ze sinds de HBS kent, voor de oorlog naar Amerika is vertrokken.Yona vertelt Sepha over haar ouderlijk huis en haar vader. In Amsterdam wil ze niet met Sepha mee naar haar huis, maar ze wisselen wel adressen uit. Sepha komt thuis in een leeg  huis. Als er gebeld wordt, zegt een agent dat Yona in het ziekenhuis ligt omdat ze in de gracht gevallen is. Ze is geschrokken van het feit dat er van haar ouderlijk huis niets meer dan puin over is. Wanneer Sepha thuiskomt, is Mark al weer naar een feest. Ze zoekt hem tevergeefs.
Dag 2: 25 maart 1947.
In een Frans vissersdorpje, vlak bij de Spaanse grens, brengt Sepha de wintermaanden door. Mark heeft intussen een baan bij een krant en heeft wat tijd vrij genomen om naar Sepha toe te komen. Ze zijn kort na de bevrijding getrouwd, maar hun huwelijk loopt steeds stroever en beiden hebben relaties met anderen. Mark met Tinka,  Sepha met Gilbert. Mark vraagt dan ook een aparte kamer. Marks vriendin is hem gevolgd, maar Mark stuurt haar resoluut weg als ze contact zoekt. Sepha probeert met Mark een weg door het leven te vinden. Marga Minco verwoordt dit heel mooi. “Al vouw je maar een sprei op of drink je een slok water, dat is toch een keuze voor het leven”. Yona blijft op de achtergrond, maar was wel degene die Sepha naar de trein bracht en haar waarschuwde er niet uit te vallen. Yona komt hoofdzakelijk naar voren in herinneringen.
Dag 3: 21 april 1950.
Deze dag begint met een hysterisch telefoontje van Yona aan Sepha. Ze wil langskomen. Sepha krijgt niet de kans om te zeggen dat ze eigenlijk naar het nieuwe huis moet, dat zij en Mark spoedig zullen gaan bewonen. Yona komt langs en zegt dat Leo terug uit Amerika is. Tot grote schrik van Yona blijkt dat hij in Amerika getrouwd is. Yona is erg depressief en dit irriteert Sepha, omdat ze waarschijnlijk teveel van haar eigen gedachten herkent. Sepha komt er niet toe Yona echt te hulp te schieten. Yona vertrekt en Sepha gaat haar nieuwe huis bekijken.
Ze komt in een leeg huis en zet de kranen open als middel van transfusie. Als ze ´s avonds thuiskomt, is Mark er al. Hij zegt dat er op de telex stond dat Yona op weg naar Apeldoorn uit de trein is gevallen en gestorven is. Sepha gaat naar Yona´s kamer, die ook leeg is, en ontdekt een serie foto’s die ze nog niet heeft gezien. Mark komt en ze verlaten de zolderverdieping. Sepha kijkt om en ziet een zwart luik met een hijsbalk. Maar voor de derde maal kiest ze voor het leven. Ze gaat met Mark mee door de donkere straten als plotseling de lichten aanspringen.

http://www.verdec.com/hulpje/boekvers/leeghuis.htm

Argumentatie Opdracht

‘Een leeg huis’ is een bijzonder meeslepend boek dat gaat over een jonge joodse vrouw die in de tweede wereldoorlog alles verliest en hierna een nieuw leven met haar vriend mark gaat opbouwen.

Het boek is echt geweldig, een waar meesterwerk. In de bibliotheek werd het mij aangeraden door iemand die er werkte, wat een smaak heeft die vrouw! Het hele boek heeft ze in de ik-vorm gewerkt, dit was een goede keus omdat ik me helemaal in kon leven met haar beslissingen, het is praktisch een raam in de gedachten van de hoofdpersoon, dit geeft je een mogelijkheid om je af te vragen of je hetzelfde zou doen in zo’n situatie. Door de schrijfstijl van Marga Minco las het boek lekker vlot door, er zijn een aantal flashbacks die de drie delen als het ware aan elkaar plakken, ik vind dat Marga Minco hierin zeer slim gebruik heeft gemaakt van deze dingen zoals op bladzijde 148, nadat Sepha terug had gedacht aan hoe het was voor de oorlog liep ze door de straat: “Iedere stap die ik deed klonk hol, klonk dubbel, of iemand achter me gelijke tred met me hield.” dit toont de verslagenheid die ze voelt als ze door de straat waar ze voor de oorlog had gewoond loopt, de straat waar haar familie vandaan was getrokken door de oorlog, waar ze nu alleen was. Dit was een zeer emotioneel deel van het boek waar het contrast zeer duidelijk doorschijnt. Jammer genoeg is er niet echt een duidelijke verdeling tussen de flashback en de rest van het boek, je wordt er gewoon in gegooid. De verdeling tussen de drie hoofdstukken is elke keer een jaartal: 1945, 1947 en 1950, elke keer een geweldig voorbeeld van een tijdsprong. De gebeurtenissen in het boek zijn vrij realistisch, in het boek speelde de bevrijding een groot deel, ik kan me voorstellen dat het na de oorlog in het echt ook nog enkele weken zou nagalmen. De titel past zeer goed bij het boek en is dus ook goed gekozen, in het boek treffen Yona en Sepha beiden een leeg huis aan wanneer ze terugkeren naar Amsterdam, dit laat de twee uiteraard ook leeg achter aangezien hun hele families zijn uitgemoord.

Hoewel Marga Minco een vrij standaard onderwerp gekozen heeft voor dit boek heeft het goed gewerkt en ik vind het hier om een van de betere boeken over onderwerpen die te maken hebben met de tweede wereldoorlog. Als je van psychologische naoorlogse romans houdt is dit zeker een aanrader. Zoek hem dan de volgende keer dat je in de bibliotheek bent maar op, je zal er geen spijt van krijgen.